thumb|300px|Równoległy zapis arabski i chiński w xiao’erjing Xiao’erjing (, xiao’erjing شِيَوْ عَر دٍ), zwany również Xiaojing () – zapis języków chińskich takich jak mandaryński (zwłaszcza dialektów Lanyin, Zhongyuan i północno-wschodnich) oraz języka dungańskiego za pomocą zmodyfikowanego pisma arabskiego. Jest też używany przez islamskie mniejszości narodowe w Chinach (Hui, Dongxiang, Salarowie).
Xiao’erjing jest pisane od prawej do lewej, tak jak alfabet arabski i pisma pochodne.
Alfabet Xiao’erjing składa się z 36 liter, z których cztery reprezentują samogłoski. Na 36 liter składa się 28 zapożyczonych z arabskiego, 4 litery z perskiego, w tym dwie przekształcone i cztery własne.
Spółgłoski Alfabet Końcowa-Środkowa-Początkowa Mandaryńskawymowa Hanyu Pinyin Arabskawymowa Perskawymowa Przykład Uwagi 1 30px 30px [], [] a, a-, -a, -a- [], [], [] [], [], [] اَ(阿 ā) samogłoska 2 30px 100px []|[]- b- [] [] بَا(爸 bà) 3 30px 100px []- p- (brak) [] پﹾ(婆 pó) zapożyczona z perskiego 4 30px 100px []- t- [] [] تَا(塔 tǎ) 5 30px 100px []-, []- q-, x- [] [] ثِئ(些 xiē) inna wymowa dla chińskich słów 6 30px 100px []- q- (brak) (brak) ﭤْﻮ(穷 qióng) 7 30px 100px []- zh- [] [] ﺟﹾ(这 zhè) inna wymowa dla chińskich słów 8 30px 100px []- ch- (brak) [] ﭼﹾ(车 ché) zapożyczona z perskiego 9 30px 100px []- h- [] [] ﺣﹾ(河 hé) używane przed -e, -ei,