x 10!). Każda z par miała być poddana innej permutacji wierszy lub kolumn kwadratu. Do wyboru permutacji Perec posłużył się modyfikacją queniny – rodzajem sekstyny lirycznej, wymyślonym przez Raymonda Queneau. Quenina opierała się na algorytmie, decydującym o powtórzeniu sześciu rymów z pierwszej strofy w strofach kolejnych w ściśle określonym porządku, tak aby każdy rym występował tylko raz w każdym rzędzie i kolumnie. Porządek ten wyglądał następująco: pierwsza strofa: 1, 2, 3, 4, 5, 6 druga strofa: 6, 1, 5, 2, 4, 3 trzecia strofa: 3, 6, 4, 1, 2, 5 czwarta strofa: 5, 3, 2, 6, 1, 4 piąta strofa: 4, 5, 1, 3, 6, 2 szósta strofa: 2, 4, 6, 5, 3, 1 Quenina obejmowała tylko sześć strof i sześć rymów, a więc nie mogła być stosowana dla rzędu 10. Perec poddał więc jej algorytm modyfikacji, uzyskując model odpowiedni dla swoich potrzeb. Za pomocą tego modelu tworzył kolejne permutacje rozwiązanego kwadratu, wykorzystując inną dla kolejnych par kategorii.
Elementy kategorii, które w ten sposób zostały umieszczone w rozdziałach, nie musiały pojawiać się w tekście bezpośrednio, np. element "wchodzić" (z kategorii "pozycja") pojawia się w tekście jako angielskie come in zmienione w nazwisko postaci – Commine, a element "sierp" (franc. faucille) z kategorii "pary" jako "sztuczne rzęsy" (franc.