Tak więc, jeśli nadzwyczajny sŏn, to wtedy i sŏn patriarchalny, sŏn Tathagaty i sŏn rozumowy pasują do dwóch rodzajów sŏnu.
Uważał, że poglądy Paekp'y był dogmatyczne, gdyż mistrz ten całkowicie polegał na "trzech zdaniach" (kor. samgu ŭi) mistrza Linjiego Yixiuana i wynosił tradycję szkoły linji na nadrzędną pozycję dewaluując i degradując wszelkie inne szkoły chanu (i sŏnu).
Ch’oŭi starał się wyjaśnić "trzy zdania Linjiego" z innego punktu widzenia. Mocno argumentował, że sŏn Tathagaty lub sŏn rozumowy nie mogły być pojęciowym językiem aby dyskryminować względną pozycję buddyzmu sŏn. Oczywiście sŏn patriarchalny mocno podtrzymywał ważność umysłu buddy. Sam buddyzm chan (sŏn) był nową próbą przezwyciężenia ograniczeń mowy. Ch’oŭi mocno podkreślał niezgodę na zaakceptowanie dyskredytowania przez Paekp'ę mów Buddy z powodu wygłaszania ich ludziom o mniejszych zdolnościach.