W 1975 aresztowany przez KGB, przebywał przez rok w areszcie, a następnie w szpitalu psychiatrycznym, jednak do procesu członków NPZR nie doszło. W czasie przymusowego pobytu w szpitalu psychiatrycznym był brutalnie traktowany i de facto torturowany (poprzez bicie, zmuszanie do przyjmowania dużych dawek neuroleptyków, poddawanie terapii elektrowstrząsowej i wprowadzanie w stan śpiączki farmakologicznej). Po wyjściu na wolność Tarasow cierpiał na choroby wątroby, trzustki, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i nadciśnienie tętniczeE. Reese, Soviet Dissidents. Gone with the wind of change, Chicago Tribune, 11.11.2001.A. Tarasow, Возвращение на Лубянку.. Po wyjściu na wolność nadal działał w NPZR do jej samorozwiązania w styczniu 1985. W 1988 był badany przez dwie państwowe komisje psychiatryczne, które uznały go za całkowicie zdrowego psychicznie.

Ukończył w Moskwie studia ekonomiczne.