Kolejny Akt przyjęto w 1660 roku, po restauracji monarchii przez Karola II. Poza powtórzeniem postanowień poprzedniej ustawy dokument precyzował, że załoga angielskiego statku musi być złożona co najmniej w 75% z Anglików. Wprowadzano również zakaz przewożenia towarów między portami brytyjskimi przez statki obce. Akt wymieniał także produkty wytwarzane w koloniach, które mogły być eksportowane jedynie do portów brytyjskich, bądź przez porty brytyjskie do innych krajów. Przepisem tym były objęte przede wszystkim cukier i tytoń. Było to ograniczenie swobody handlowej kolonii amerykańskich. Należy jednak zauważyć, że Anglikami w rozumieniu Aktów Nawigacyjnych byli również koloniści amerykańscy, dla których wykluczenie kupców holenderskich z wymiany handlowej stworzyło takie same szanse, jak dla mieszkańców AngliiMcCusker J., Menard R., The Economy of British America, 1607–1789, University of North Carolina Press, 1985, p. 47..
Trzy kolejne ustawy, przyjęte w 1663, 1673 i 1696 roku, wprowadzały szczegółowe przepisy wykonawcze, które utrudniały omijanie postanowień poprzednich Aktów. W szczególności ostatni Akt znacząco zmniejszył liczbę przypadków łamania prawaOrmrod D., The Rise of Commercial Empires: England and the Netherlands in the Age of Mercantilism, 1650-1770, Cambridge University Press, 2003, p.