Rozłam w Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów – rozłam dokonany w Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów w 1940 w Krakowie. W jego wyniku powstały dwie, wzajemnie się zwalczające frakcje, później odrębne organizacje partyjne: OUN-B i OUN-M.
Wprowadzenie Po zamordowaniu przewodniczącego OUN Jewhena Konowalca 23 maja 1938 przez agenta NKWD Pawła Sudopłatowa, na czele Głównego Prowidu stanął przebywający na emigracji Andrij Melnyk, wybrany głównie głosami emigracyjnych działaczy Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, na II Wielkim Kongresie OUN w sierpniu 1939 roku w Rzymie.
Melnyk traktował współpracę z Niemcami strategicznie (zgodnie z tradycją austro-węgierską). W Polsce tymczasem powstała frakcja młodych działaczy, traktująca współpracę z Niemcami instrumentalnie, jako narzędzie do stworzenia niepodległego państwa ukraińskiego. Przewodzili jej głównie współpracownicy Stepana Bandery, przebywającego od 1934 w polskim więzieniu.