Stara Dzwonnica przy kościele św. Jana W pewnej odległości od kościoła wznosi się wolno stojąca, niewielka dzwonnica z 1692, będąca pozostałością dawnej XVII-wiecznej kaplicy. Z trzech dzwonów, które w niej pierwotnie wisiały, dwa przeniesiono do kościoła św. Jana a trzeci – do kościoła św. Stefana w 1904. Na dzwonnicy zamontowano natomiast nowy dzwon.
Wystrój wewnętrzny Sklepienia krzyżowo-żebrowe pomalowane zostały na przemian na żółto i na niebiesko i są bogato zdobione przy zwornikach. Przechodzą one w dół poprzez służki w filary wiązkowe, których rzędy oddzielone są od siebie ostrymi łukami tworząc w ten sposób przejścia do naw bocznych.
Ściany kościoła zostały przeprute ostrołukowymi, gotyckimi w formie oknami, wypełnionymi witrażami, wykonanymi przez firmę F X Zettler z Monachium. Tematyka witraży jest biblijna; środkowe okno w prezbiterium ukazuje Jezusa na krzyżu z Matką Boską i św. Janem, natomiast pozostałe cztery okna przedstawiają dwunastu apostołów, zgrupowanych po trzech. Okno transeptu zachodniego przedstawia scenę narodzenia Jezusa a wschodniego – jego zmartwychwstanie.
Prezbiterium kościoła znajduje się na podwyższeniu, zostało więc oddzielone od nawy głównej schodami.