Po kapitulacji Włoch we wrześniu 1943 roku wszystkie SM.73, pozostające na terytoriach kontrolowanych wciąż przez III Rzeszę zostały przejęte przez Luftwaffe. Część z nich służyła potem w lotnictwie ANR, część pozostała w Niemczech. Samoloty, które przetrwały wojnę, służyły następnie w lotnictwie cywilnym do 1949 roku.
Samoloty węgierskie również zostały zmilitaryzowane po wybuchu II wojny światowej i służyły jako transportowe i w szkoleniu wojsk powietrznodesantowych.
Ogółem wyprodukowano 94 egzemplarze SM.75 wszystkich wariantów.
Opis konstrukcji Savoia-Marchetti SM.75 był trójsilnikowym samolotem pasażerskim (do 30 pasażerów) lub transportowym (24 żołnierzy z wyposażeniem) konstrukcji mieszanej o klasycznym podwoziu z kółkiem ogonowym, chowanym w locie. Maszyny wersji wojskowej SM.75bis miały na grzbiecie kadłuba wieżyczkę strzelecką z karabinem maszynowym Breda-SAFAT kal. 7,7 mm i dużą komorę ładunkową.
Bibliografia
www.airway.ru [dostęp 8 sierpnia 2009] [dostęp 8 sierpnia 2009]
Kategoria:Włoskie samoloty transportowe II wojny światowej Kategoria:Samoloty pasażerskie z napędem śmigłowym SM.075 Kategoria:Samoloty transportowe z napędem śmigłowym