otrzymał brązowy medal Société d'encouragement pour l'industrie nationale.
Budowa pierwszych organów i przełom we francuskim budownictwie organowym thumb|175px|Projekt organów do bazyliki św. Dionizego w Saint-Denis Za radą kompozytora młody Cavaillé-Coll przeprowadził się 21 września 1833 roku do Paryża. W tamtym okresie budownictwo organowe we francuskiej stolicy praktycznie nie funkcjonowało. Wiele instrumentów zostało zniszczonych podczas rewolucji francuskiej, a ostatni światowej sławy francuski budowniczy organów, François-Henri Clicquot, zmarł w 1791 roku. Istniejące już organy w nie odpowiadały romantycznym gustom. Manuał nożny we francuskich organach z okresu klasycyzmu miał niewiele głosów i służył przeważnie tylko do trzymania nut. Małym zainteresowaniem cieszyła się muzyka wykorzystująca pełnię brzmienia organów, a jej wykonywanie było dodatkowo utrudnione przez niewydolność miechów przy używaniu większej ilości głosów.
Symbolem niezadowolenia z organów dostępnych we francuskiej stolicy jest list Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego opisujący ówczesny instrument w kościele św. Sulpicjusza w Paryżu – kompozytor opisał w nim brzmienie organów jako chór starych kobiecych głosów.