rozstrzygnęłyby kolejności, zarządzono by spotkanie barażowe na neutralnym boisku, wyznaczonym przez Wydział Gier BOZPN.Przy więcej niż dwóch zespołach przeprowadzano dodatkową punktację pomocniczą spotkań wyłącznie między zainteresowanymi drużynami, kierując się kolejno zasadami podanymi punktach a, b, c, d oraz e.
W czasie całego meczu na boisku każda drużyna mogła wymienić siedmiu zawodników, przy czym w pierwszej połowie (do której wliczano także przerwę) można było dokonać trzech zmian, a po przerwie – czterech. Za złamanie tych zasad orzekane były walkowery 0:3.
Tabele końcowe poszczególnych edycji w latach 1976–2000 Uwagi: w latach 1976–1995 za zwycięstwo przyznawano 2 punkty, oznaczenia: (s) – spadkowicze (b) – beniaminkowie.
1976–1987 W skład bielskiej ligi okręgowej z chwilą jej powstania weszło 14 drużyn, w tym: osiem z rozgrywek byłego województwa krakowskiego – Czarni Żywiec, Hejnał Kęty, Kalwarianka Kalwaria Zebrzydowska, Koszarawa Żywiec, KS Chełmek i Metal Węgierska Górka z trzeciego poziomu ligowego (klasa okręgowa) oraz Beskid Andrychów i Skawa Wadowice z czwartego poziomu ligowego (klasa A), sześć z rozgrywek byłego województwa katowickiego – BBTS Włókniarz Bielsko-Biała z trzeciego poziomu ligowego (klasa wojewódzka), BKS Stal II Bielsko-Biała, Cukrownik Chybie i KS Cieszyn z czwartego poziomu