thumb|Początek pieśni Już się anjeli wiesielą – pieśń autorstwa Władysława z Gielniowa, napisana na święto Wniebowzięcia N. M. Panny. Utwór opowiada o losach Marii po śmierci Jezusa, podejmując popularny w średniowieczu (nieujęty w Ewangeliach) temat zaśnięcia i wniebowzięcia matki Chrystusa.
Zarys treści Pieśń korzysta ze wzorów fabularnych ukształtowanych przez popularne w średniowieczu utwory z tzw. grupy transitus (przejście, przekroczenie granicy życia). Dzieła te (w tym Złota legenda Jakuba de Voragine) opisywały śmierć Marii i jej wniebowzięcie. Pieśń Władysława z Gielniowa podejmuje temat w czterech segmentach narracyjnych (ukształtowanych przez tradycję utworów z grupy transitus), poprzedzonych wstępem (strofa 1), zamkniętych zakończeniem (strofy 25–26) i przedzielonych odautorską zachętą do pokuty i żalu za grzechy (strofa 18). Segment pierwszy (strofy 2–3) opowiada o życiu Marii po śmierci syna – zamieszkała ona u Jana Ewangelisty, który traktował ją jak matkę i pomagał jej we wszystkim. Ona jednak wciąż tęskniła za synem i odwiedzała miejsca z nim związane. Segment drugi (strofy 4–7) opowiada o przygotowaniach Marii do śmierci, która została jej zapowiedziana przez anioła. Maria umiera bezboleśnie, ciesząc się na rychłe spotkanie z synem.