Zwilżanie całkowite zachodzi, gdy stan układu dąży do krzywej współistnienia ciecz-gaz, pozostając jednak po stronie obszaru stabilności fazy gazowej.
Temperatura zwilżania (Tw - temperatura zwilżania punktu w) to temperatura powyżej której grubość stale istniejącej na ściance mikroskopowej warstwy kwazicieczy dąży do grubości makroskopowej, przy współistnieniu faz gaz-ciecz. Poniżej tej temperatury, nawet przy współistnieniu faz gaz-ciecz, grubość warstwy pozostaje mikroskopowa.
Zwilżanie a topnienie powierzchniowe W przypadku topnienia powierzchniowego rolę ścianki pełni bezpośrednio faza stała, a nie niestabilna faza ciekła. W odróżnieniu od zwilżania, gdzie stan dąży do współistnienia faz gaz-ciecz, przy topnieniu powierzchniowym dąży on wzdłuż krzywej współistnienia gaz-ciało stałe od punktu potrójnego. Przy topnieniu, rola różnicy potencjałów chemicznych faz kwaziciekłej i gazowej odgrywa różnica temperatur.
Front zwilżania Powierzchnia rozdziału strefy nasyconej i nienasyconej w procesie infiltracji cieczy w materiale nazywana jest frontem zwilżania.