Dzięki statusowi biblioteki zakładowej książnica była niezależna finansowo od władz carskich, a dzięki ciągłemu rozwojowi fabryki uzyskiwała znaczne kwoty na powiększanie księgozbioru. Już w roku 1906, czyli niespełna rok przed udostępnieniem zbiorów publiczności, zakupiono do zbiorów biblioteki 877 woluminów za łączną kwotę 895,32 rb. Jako że część kupowanych książek nie posiadała opraw, biblioteka korzystała z usług introligatorów. Książki oprawiano głównie w księgarni Edwarda Wendego w Warszawie przy ulicy Krakowskie Przedmieście 9. Z księgarni tej pochodził znaczny odsetek zakupionych pozycji, jednakże książki nabywano także w innych księgarniach warszawskich: w Księgarni Gebethnera i Wolffa, w Księgarni Polskiej oraz u Michała Arcta.
Bibliotekę Fabryczną udostępniono publiczności w 1907 roku. Inwentarz biblioteki wymieniał wówczas 2792 tomy, które razem z pracami introligatorskimi kosztowały łącznie 2001,91 rb.