Asz-Szafi’i (pełne imię: Abu Abd Allah Muhammad Ibn Idris Asz-Szafi’i, ; ur. 767 w Gazie, zm. 20 stycznia 820 w Al-Fustat) – tradycyjnie uważany za założyciela jednego z mazhabów sunnickich, szafi’itów, twórca wiedzy o źródłach poznania prawa muzułmańskiego (, usul al-fikh), przez część badaczy zachodnich (np. J. Schacht) uważany za prekursora idei sunny Proroka (, as-sunna an-nabawijja), tradycyjnie uważany za autora traktatów „Kitab al-Umm” (كتاب الام) i „Kitab ar-Risala” ().
Źródła do biografii Asz-Szafi’iego Najstarsze źródła do biografii Asz-Szafi’iego zachowały się we fragmentach cytowanych w innych dziełach. Chodzi tu przede wszystkim o biografie Dawuda az-Zahiri (zm. 884), ucznia Asz-Szafi’iego, oraz Zakarijji Ibn Jahja as-Sadżiego (zm. 920)Khadduri M. [wstęp do:] Shafi'is Risala on Islamic Jurisprudence, Baltimore 1962, s. 9. Zachowane w całości źródła dzieli od śmierci Asz-Szafi’iego znaczny przedział czasu. Poza tym ich autorzy są niemal bez wyjątku szafi’itami, co może nasuwać podejrzenie o apologetyczny charakter. Do tych źródeł należą dzieło monograficzne „Kitab adab asz-Szafi’i wa manakibu-hu” كتاب آ داب الشافعي ومناقبه Ibn Abi Hatima ar-Raziego (zm. 938), oraz opracowania encyklopedyczne, w których znalazła się nota biograficzna Asz-Szafi’iego, w kolejności ich powstawaniapor.