Jerzy Pawlik (ur. 9 marca 1919 w Józefowcu, zm. 1 marca 2009) – polski duchowny katolicki, prałat, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. emigrantów polskich, zasłużony duszpasterz Polaków w Europie Wschodniej w okresie PRL, badacz dziejów kościoła. Krajoznawca, działacz turystyczny, wiceprezes Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Rumuńskiej.
Życiorys Pochodził z Józefowca (późniejsza część Katowic). Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Katowicach, gdzie był uczniem m.in. ks. Józefa Jelito. Od 1937 r. był alumnem Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i równocześnie studentem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jesienią 1939, w związku z zamknięciem przez niemieckiego okupanta seminarium i uniwersytetu, przeniósł się do seminarium duchownego w Widnawie. Święcenia kapłańskie przyjął w 12 lipca 1942 we Wrocławiu z rąk kardynała Adolfa Bertrama. W 1950 r. uzyskał w Uniwersytecie Jagiellońskim doktorat z teologii i magisterium z filozofii.
Od lat 50. XX w. był wykładowcą historii Kościoła, metodologii pracy naukowej oraz teologii pastoralnej na różnych uczelniach katolickich. Od 1958 r. był krajowym duszpasterzem pracującej młodzieży żeńskiej, piastował też funkcję krajowego koordynatora pieszych pielgrzymek.