Zasadą określoną przez ustawę Towarzystwa corocznie odpisywano z rocznego zysku nie mniej niż 5% wartości majątku ruchomego i nieruchomego fabryki na rzecz funduszu amortyzacyjnego; ponadto zarząd utworzył fundusz zapasowy, na który przeznaczano przynajmniej 10% pozostałej sumy czystego przychodu; fundusz ten miał być tworzony do momentu osiągnięcia wielkości 1/3 wartości kapitału zakładowego; celem funduszu było pokrywanie wydatków nadzwyczajnych, a w skrajnych wypadkach uzupełnienie dywidendy na wypadek, gdyby w danym roku nie przekroczyła ona 5% wniesionego kapitału. Po odliczeniu dwóch funduszy reszta miała być dzielona według uznania zgromadzenia ogólnego akcjonariuszy.

Zasadniczo struktura Towarzystwa Akcyjnego Zakładów Żyrardowskich nie zmieniła się aż do momentu zniszczenia fabryki w 1915 r.;