Pionier – ochrzczony głosiciel wyznania Świadków Jehowy, który na działalność ewangelizacyjną dobrowolnie zobowiązuje się przeznaczać określoną liczbę godzin w miesiącu lub roku.
Pionierzy (stali i pomocniczy) nie otrzymują wynagrodzenia za udział w działalności kaznodziejskiej. Nie są też zatrudnieni przez zbór ani przez żadną osobę prawną powiązaną ze Świadkami Jehowy. Większość pionierów zarabia na swoje utrzymanie, wykonując pracę zawodową. Określenie pionier nie jest stosowane jako tytuł czy zwrot honorowy.
Historia Pierwszych pionierów nazywano kolporterami (wówczas jeszcze przez Badaczy Pisma Świętego). W „Strażnicy Syjońskiej” z kwietnia 1881 roku zamieszczono artykuł pt. Potrzeba 1000 kaznodziejów, w którym zachęcono osoby niemające nikogo na utrzymaniu do poświęcania tyle czasu, ile tylko mogą, na działalność kaznodziejską. W roku 1885 liczba kolporterów wynosiła 300 osób. W sprawie wyboru terenu do głoszenia na początku pozostawiano kolporterom pełną swobodę. W 1909 roku pionierów było 625. Liczbę 1000 kolporterów przekroczono dopiero w 1914 roku.