Lubin Baugin (ur. ok. 1610–1612 w Pithiviers, zm. 18 lipca 1663 w Paryżu) – francuski malarz barokowy, znany najbardziej z kompozycji martwych natur.
Życiorys Uczył się w Fontainebleau. Tytuł mistrzowski otrzymał w Paryżu w 1629 roku (podobnie jak Antoine Le Nain). Następnie wyjechał do Rzymu, skąd powrócił w 1641. W 1653 został członkiem królewskiej Akademii Sztuki.
Na jego dorobek składają się dwie grupy dzieł. Pierwsza to martwe natury, uważane za dzieła młodzieńcze, wykonane przed wyjazdem malarza do Włoch. Znane są cztery takie obrazy: Martwa natura z waflami (lub Deser), Pięć zmysłów (oba w Luwrze), Martwa natura ze świecą (Galleria Spada, Rzym) i Czara z owocami (Musée des Beaux-Arts, Rennes). Prace te odznaczają się harmonią oraz wyważoną i wysublimowaną kompozycją.
Przedstawione na obrazie Pięć zmysłów przedmioty mają obrazować właśnie zmysły: lustro – wzrok, chleb i wino – smak, goździki – węch, mandora (fr. mandore – lutnia sopranowa, bardzo popularna na początku XVII wieku we Francji) – słuch, karty i sakiewka – dotyk. Wszystkie cztery obrazy sygnowane są nazwiskiem „Baugin” i początkowo (czyli od ok. 1930, gdy dzieła zostały odkryte) historycy sztuki nie wiązali ich ze znanym z dzieł religijnych malarzem Lubinem Bauginem.