„Yoshino” zamówiony był w ramach budżetu na 1891 rok i klasyfikowany był w Japonii jako krążownik II klasy.
Opis thumb|left|Szkic sylwetki „Yoshino” Okręt miał typową dla krążowników tego okresu architekturę kadłuba, z podniesionym zarówno pokładem dziobowym, jak i rufowym. Dziób miał formę taranową. Spaliny z kotłów odprowadzane były przed dwa wysokie, pochylone kominy na śródokręciu; sylwetkę uzupełniały dwa pochylone, palowe maszty. Uzbrojenie główne stanowiły 4 szybkostrzelne działa 152 mm i 8 dział 120 mm, w pojedynczych stanowiskach na pokładzie, chronione maskami pancernymi. Dwa działa 152 mm umieszczone były w osi symetrii okrętu, na pokładzie dziobowym i rufowym, z szerokim polem ostrzału, a pozostałe dwa działa 152 mm umieszczone były na sponsonach pokładu górnego, po obu stronach małej nadbudówki dziobowej. Dzięki wcięciu burt, mogły strzelać bezpośrednio do przodu. Działa 120 mm rozmieszczone były także na sponsonach pokładu górnego na śródokręciu i w części rufowej, po 4 na burtę (salwę burtową stanowiły 3 działa 152 mm i 4 – 120 mm). Uzbrojenie uzupełniały aż 22 działa 47 mm oraz 5 nadwodnych wyrzutni torpedowych. Opancerzenie kadłuba ograniczało się do wewnętrznego pokładu pancernego, który miał grubość aż 114 mm (4,5 in) na bocznych skosach i 51 mm w części płaskiej.