dywizjon ten służył m.in. jako szybki zespół rozpoznawczy floty (oprócz „Yoshino”, zbliżone do niego krążowniki „Takasago”, i ). Brał udział głównie w działaniach pod Port Arturem. 15 maja 1904, w nocy i mgle, gdy siły japońskie powracały spod Port Artur, „Yoshino” został staranowany i zatopiony przez płynący za nim krążownik pancerny „Kasuga” w rejonie półwyspu Szantung, na pozycji . Uderzony został ok. godziny 3.30 w lewą burtę w rejonie maszynowniHansgeorg Jentschura, Dieter Jung, Peter Mickel: Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869–1945, Naval Institute Press, Annapolis, 1977, , s.98.. Zginęło 319 ludzi, uratowano tylko 19 (tego dnia flota japońska utraciła też dwa pancerniki na minach).
Dane techniczne wyporność: normalna 4150 ton wymiary: długość całkowita: ? m długość między pionami: 109,73 m szerokość: 14,17 m zanurzenie: 5,18 m napęd: 2 pionowe maszyny parowe podwójnego rozprężania (compound), 12 cylindrycznych kotłów parowych, moc projektowa 15 000 indykowanych KM, na próbach 15 750 ind. KM, 2 śruby prędkość maksymalna: 23,4 w zapas paliwa: 400 t węgla, max. 1000 t zasięg maks.: 9000 Mm (przy prędkości 10 w) załoga: 360Załoga 360 według Conway’s... i H. Jentschura (op.cit.).