Był delegatem Związku Drogistów RP, Izby Przemysłowo – Handlowej w Poznaniu, zasiadał w radzie nadzorczej Komunalnej Kasy Oszczędnościowej, w zarządzie Towarzystwa Przeciwgruźliczego. Ponadto był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Harcerstwa, Ligi Morskiej i Kolonialnej, Polskiego Związku Zachodniego, miejskich komitetów do walki z ubóstwem, bezrobociem, obchodów Imienin Marszałka Piłsudskiego. W 1936 roku został odznaczony przez Premiera Sławoja Składkowskiego Srebrnym Krzyżem Zasługi za zasługi na polu zawodowym.

Okupację spędził na wygnaniu w Łowiczu wraz z żoną, synem Lechosławem i córką Zofią – najstarszy syn był w niewoli sowieckiej, a następnie niemieckiej. W Łowiczu Bajerlein prowadził mały zakład fotograficzny. W 1944 roku Gestapo aresztowało syna Lechosława za działalność w tajnej podchorążówce AK – osadzono go na Pawiaku, a następnie w KL Stutthof (po wojnie znalazł się w Szwecji, gdzie pozostał).