Sianki (ukr. Сянки) – wieś na Ukrainie w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim (wcześniej w rejonie turczańskim), nad górnym Sanem. Liczy ok. 580 mieszkańców.
Historia 1920–1944 Sianki leżały w powiecie turczańskim w woj. lwowskim w Polsce. W latach 1934–1939 istniała gmina Sianki. Wówczas wieś leżała po obu stronach Sanu na terytorium Polski. Po wojnie została przecięta granicą państwową. Po stronie ukraińskiej znajduje się obecnie około 100 domów i stacja kolejowa na linii Użhorod – Lwów. Polska część Sianek jest od 1945 roku wyludniona.
Wieś lokowana na prawie wołoskim w 1560 roku przez ród Kmitów. Właścicielami oprócz Piotra Kmity od 1553 roku była Barbara Kmita, w 1580 roku – rodzina Tarłów. W 1589 roku – Jadwiga Tarło, a w 1663 roku – własność wspólna Zatwarnickich, Czarnieckich, Grochowskich. Od początku XVIII w. do 1939 roku – rodzina Stroińskich; po stronie polskiej znajduje się ich grobowiec.