Masakra na zamku lubelskim – masowy mord na więźniach zamku w Lublinie dokonany przez okupantów niemieckich 22 lipca 1944.
W pierwszej połowie lipca 1944, w związku ze zbliżaniem się Armii Czerwonej, Niemcy rozpoczęli „opróżnianie” więzienia na zamku. Około 1500 więźniów wysłano wówczas na stracenie do pobliskiego obozu koncentracyjnego na Majdanku. Ostatni etap likwidacji więzienia nastąpił 22 lipca 1944, na kilka godzin przed opuszczeniem Lublina przez Wehrmacht. Więzienni strażnicy wsparci przez specjalne komando egzekucyjne SS zastrzelili tego dnia blisko 300 Polaków i Żydów. Była to pierwsza w okupowanej Polsce likwidacja więzienia połączona z eksterminacją więźniów.
Zamek lubelski w latach okupacji niemieckiej thumb|Zamek w Lublinie (wygląd współczesny) W czasach carskich w miejscu zrujnowanego zamku zbudowano zakład karny przeznaczony dla więźniów kryminalnych i politycznych. Nowy, neogotycki budynek pełnił tę funkcję także w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Po zakończeniu kampanii wrześniowej więzienie zostało przejęte przez niemieckie władze okupacyjne.