Po II wojnie światowej lokal zajmowała stacja krwiodawstwa, następnie oddział Związku Pisarzy Białorusi, w którym pracowali m.in. Wasil Bykau i Aleksiej Karpiuk. W budynku, mieszczącym również filię biblioteki dla młodzieży im. Karskiego, utworzono w 1967 niewielką izbę pamięci poświęconą Orzeszkowej. W 1976 w związku z poszerzaniem ulicy obiekt rozebrano i ustawiono w 1979 kilka metrów dalej.
W latach 90. Związek Polaków na Białorusi zażądał eksmisji Związku Pisarzy z dworku i ponownego otwarcia działającego do 1939 Muzeum Elizy Orzeszkowej. Ostatecznie Muzeum wznowiło działalność 6 czerwca 2001, głównie staraniami Tadeusza Malewicza i Marii Ejsmont. W latach 2008–2009 budynek przeszedł restaurację., a 11 kwietnia 2009 Muzeum zostało ponownie udostępnione zwiedzającymМУЗЕЙ ЭЛІЗЫ АЖЭШКІ ЗАПРАШАЕ, Bielsat..
Przypisy
Bibliografia Odwiedziny u Orzeszkowej, Teresa Siedlar-Kołyszko, „Byli, są czy będą...?”, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2006, s. 54–64 Bartłomiej Kaczorowski, Grodno. Historia i zabytki, Warszawa 1991 Krzysztof Renik, Grodno Elizy Orzeszkowej, „Stolica”, nr 1 (2128), 1 stycznia 1989, s. 12–13
Informacje na portalu Radzima.org
Kategoria:Kultura w Grodnie Kategoria:Muzea na Białorusi