Obiekt został poświęcony w 1901, służyli w nim księża z cerkwi w Berlinie, Weimarze i Stuttgarcie. Nabożeństwa odbywały się regularnie w miesiącach letnich, gdy w Bad Kissingen przebywało najwięcej kuracjuszy i turystów rosyjskich. W czasie I wojny światowej obiekt był zamknięty, zaś dzwony z cerkwi zostały zarekwirowane na cele militarne. Pierwsza Święta Liturgia po zakończeniu działań wojennych została odprawiona dopiero 10 czerwca 1921 przez zwierzchnika Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego Eulogiusza. W jurysdykcji tej struktury cerkiew pozostawała do 1926, kiedy – na wyraźne życzenie wiernych – przeszła do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Mimo tego nabożeństwa w niej odbywały się jedynie w ważniejsze święta, zaś w latach 1931–1937 ustały zupełnie. Nabożeństwa zaczęto ponownie odprawiać w 1938. Uczestniczyli w nich wówczas zarówno Rosjanie, jak i Bułgarzy, Rumuni, Grecy oraz Serbowie.
W 1945 cerkiew została podniesiona do rangi katedry eparchii berlińskiej i niemieckiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, przeniosło się do niej również Bractwo św. Włodzimierza. Na początku lat 60. została wyremontowana, w dwadzieścia lat później miał miejsce remont kapitalny.