Edwin Jędrkiewicz (ur. 16 kwietnia 1889 w Wadowicach, zm. 4 września 1971 w Mediolanie) – polski poeta, prozaik, dramatopisarz i tłumacz.
Życiorys Pierwotnie nazywał się Rosenfeld (po ojcu Wiktorze). Nazwisko Jędrkiewicz przejął po matce Amelii z Jędrkiewiczów. Ukończył w 1907 szkołę średnią we Lwowie. W latachn 1907–1912 na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza studiował filologię klasyczną i filozofię. W latach 1912–1914 był aplikantem w gimnazjum we Lwowie, następnie do 1928 pracował jako nauczyciel gimnazjalny we Lwowie i Ołomuńcu. Publikował wiersze, opowiadania, artykuły i recenzje w czasopismach, m.in. w „Gazecie Lwowskiej” (1918, 1923, 1928), „Maskach” (1918–1919), „Kurierze Lwowskim” (1920-1923), „Słowie Polskim” (1920–1921, 1926, 1929–1930), „Poradniku Teatrów i Chórów Włościańskich” (1922–1923), „Przeglądzie Warszawskim” (1922–1923), „Wieku Nowym” (1923), „Lwowskich Wiadomościach Muzycznych i Literackich” (1925–1929), „Dzienniku Lwowskim” (1927). W 1920–1924 pełnił funkcję sekretarza i prezesa lwowskiego Związku Zawodowego Literatów Polskich we Lwowie. Był delegatem na zjazd Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 w Warszawie. Pod koniec lat 20.