Kościół został odbudowany pod koniec XVII w po pożarze w 1608 i 1668 prawdopodobnie z fundacji Andrzeja Zebrzydowskiego, ówczesnego starosty Rogozińskiego i późniejszego wojewody inowrocławskiego. Z tego czasu pochodzi zakrystia i skarbiec późnogotycki. W tym okresie dobudowano także chór muzyczny i kościół wyposażono w organy. Kościół jest pseudobazylikowy o trzech nawach i mieści się w wymiarach współczesnej sali gimnastycznej 20x40 m. W nawie głównej i prezbiterium są sklepienie gwieździste, w nawach bocznych krzyżowe, w zakrystii i skarbcu – kolebkowe.
W łuku tęczowym krucyfiks z XVII w. W 1862 dobudowano kruchtę i tam jest sklepienie płaskie. Obecny wystrój wnętrza pochodzi z XVIII i XIX w. Warte zobaczenia są: neogotycki czteroskrzydłowy ołtarz główny z 1897 (prawdopodobnie adaptowany z innej świątyni), późnobarokowy ołtarz boczny (stiukowy) z herbem Radwan – Zebrzydowskich z ok. 1700, chrzcielnica gotycka z pierwszej połowy XV w. z enkolpionami z XII w, rzeźba Chrystusa Frasobliwego z XVI w. W kościele znajdują się dwie podobizny św. Wita: przy bocznym ołtarzu w srebrnej koszulce obraz odnowiony w 1919 i na ołtarzu głównym figura w towarzystwie św. Modesta i św. Krescencji.