Co najmniej kilkakrotnie malował portrety swojej siostry Honoraty Leszczyńskiej, poza tym wśród portretowanych bywały też postacie z artystycznej elity Warszawy, m.in. śpiewaczka Lucyna Messal.
Parokrotnie portretował samego siebie; za specyficzną formę realizacji dzieła portretowego można uznać obraz Wizja artysty, powstały zapewne pod wpływem malarstwa Jacka Malczewskiego, a przypominający tak znane płótna jak Melancholia. Przedstawiony na obrazie malarz zasłania twarz dłonią, jednakże można rozpoznać w nim Rapackiego, m. in. dzięki fryzurze.
Rysunki wykonywał artysta na ogół na żywo, notując skrzętnie setki szczegółów krajobrazu, które często pojawiają się także na płótnach; szczegółowość ta wywoływała nawet zarzuty o przesadny naturalizm.
Wystawy Jako wystawca Rapacki był niezwykle aktywny: uczestniczył w co najmniej 15 ekspozycjach. Pierwsze wystawy jego prac miały miejsce ok. 1888, tj. w roku opuszczenia krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych i powrotu do pracowni Gersona. Początkowo prezentował obrazy na Salonie Aleksandra Krywulta oraz w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. Od 1922 wystawiał razem z grupą Pro arte, do której należał.