Piotr Radowski (ur. 14 stycznia 1946 w Łodzi , zm. 23 lipca 2026 w Wiedniu) – inżynier mechanik, działacz opozycyjny w PRL, działacz polonijny w Austrii, działacz społeczny w III RP.
Życiorys Okres życia w Kraju Drogę zawodową rozpoczął pracując jako tokarz, ślusarz, nastawiacz maszyn. Po ukończeniu Technikum Mechanicznego podjął pracę jako konstruktor w Zakładzie Odlewniczym „Polmatex – Wifama” w Łodzi. W 1976 r. rozpoczął Studia dla Pracujących na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej. Za znaczące gospodarczo osiągnięcia w dziedzinie wynalazczości został zwolniony z obowiązku zdawania egzaminu wstępnego. Po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego w grudniu 1981 r. aresztowany i internowany w więzieniach w Sieradzu i Łowiczu do czasu załatwienia formalności związanych z emigracją z Kraju na stałe. W trakcie pobytu we więzieniu skreślony z listy studentów. We wrześniu 1982 r. przybył wraz z rodziną do Austrii, gdzie uzyskał azyl polityczny.
Działalność społeczno-polityczna Działacz Konfederacji Polski Niepodległej, współzałożyciel Łódzkiego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania. Współzałożyciel i członek Tymczasowej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w zakładzie, w którym pracował jako konstruktor.