Krajobraz kulturowy Krajobraz Serra de Tramuntana został ukształtowany przez wielowiekową gospodarkę rolną prowadzoną w trudnych warunkach górskich. Jego najbardziej charakterystycznymi elementami są tarasy uprawne z gajami oliwnymi, rozbudowane systemy gospodarowania wodą (kanały, młyny wodne) wywodzące się z okresu arabskiego oraz konstrukcje z kamienia układanego na sucho – mury oporowe, drogi, wapienniki, mielerze i tzw. domy śnieżne (cases de neu). Według UNESCO krajobraz ten stanowi przykład wymiany wartości między kulturą muzułmańską a chrześcijańską – arabskie techniki pozyskiwania wody połączono tu z systemem organizacji terytorium wprowadzonym po chrześcijańskim podboju wyspy w XIII wieku.
Region odegrał również istotną rolę w kulturze europejskiej. Zimę 1838–1839 spędzili w Valldemossie Fryderyk Chopin i George Sand, a w drugiej połowie XIX wieku badaniem i popularyzacją regionu zajmował się arcyksiążę Ludwik Salwator Habsburg-Lotaryński.
Ochrona 16 marca 2007 roku rząd Balearów objął Serra de Tramuntana ochroną jako paratge natural – największy obszar chroniony archipelagu, obejmujący ponad 62 000 ha lądu i około 1000 ha wód morskich.