thumb|200px|Marmurowy fryz z wizerunkami skrzydlatych bogów, ośmioboczna Wieża Wiatrów wzniesiona ok. 40 r. p.n.e. w Atenach thumb|180px|Wyobrażenie harpii jako ptaka z kobiecą głową i ostrymi szponami, Ulisse Aldrovandi: Monstrorum historia, 1642, Bolonia Anemoi (lm gr. Ánemoi, łac. Venti ‘wiatry’, lp gr. Ánemos, łac. Ventus ‘wiatr’) – w mitologii greckiej uosobienia wiatrów.
Bogowie uosabiający wiatry, wiejące z kierunków kardynalnych (zasadniczych, głównych; S, N, E, W) i interkardynalnych (pośrednich; SE, SW, NE, NW); synowie tytanidy Eos i tytana Astrajosa: Boreasz (Boreas, gr. Boréas, Boriás ‘wiatr północny’ ‘północ’, łac. Boréas ‘wiatr północny’, Boreus ‘północny’, Aquilo ‘wiatr północny’, ‘północ’) – północ; Notos (gr. Nótos ‘południe’, łac. Notus ‘wiatr południowy’, Auster ‘wiatr południowy’, ‘południe’) – południe; Apeliotes (gr. Apēliṓtēs ‘związany ze Słońcem’, łac. Solanus ‘wiatr wschodni’) – wschód; Zefir (gr. Zéphyros, łac. Zephyrus ‘wiatr zachodni’, Favonius ‘wiatr zachodni’) – zachód; Kajkias (Kaikias, Hellespontias, gr. Kaikías, łac. Caecius) – północny wschód; Euros (gr. Euros ‘ten, który pali’, łac. Eurus ‘wiatr południowo-wschodni’, Vulturnus ‘wiatr południowo-wschodni’) – południowy wschód; Skiron (Scirron, Skejron, Argestes, Olimpias, gr. Skírōn, Skeirōn, łac.