Lachlan Macquarie (ur. 31 stycznia 1762 na wyspie Ulva, zm. 1 lipca 1824 w Londynie) – brytyjski żołnierz i administrator kolonialny szkockiego pochodzenia. W latach 1810–1821 był gubernatorem Nowej Południowej Walii. Przez wielu historyków uważany jest za postać o kluczowym znaczeniu dla przeobrażenia Australii z miejsca służącego jedynie jako odosobnienie skazańców w rozwijającą się kolonię, przyciągającą także wolnych osadników.
Życiorys Urodził się na wyspie u zachodniego wybrzeża Szkocji. Jako 14-latek opuścił rodzinny dom i zgłosił się na ochotnika do służby wojskowej. Służył w Ameryce Północnej, na Jamajce, w Egipcie i Indiach. W 1793 przystąpił do masonerii, zostając członkiem loży w Bombaju. Dosłużył się stopnia podpułkownika, na który został mianowany w 1805 roku. Później – już jako administrator kolonialny – doszedł do stopnia generała.