Ludwik Wolnik (ur. 19 sierpnia 1889 w Ślesinie, zm. po 1941) – polski inżynier i samorządowiec, burmistrz Nowogródka i Baranowicz.
Życiorys Syn Kazimierza i Weroniki z Kleinów. Ukończył studia na Wydziale Mechaniki Politechniki w Köthen. W 1914 dostał się do niewoli rosyjskiej. Przebywał na Uralu, później pracował przy budowie fabryk w Moskwie, a w latach 1916–1918 pełnił obowiązki wicedyrektora fabryki Gustaw Pełka w Moskwie. Na emigracji w Rosji zakładał Stowarzyszenie Wielkopolan, którego został sekretarzem. Po powrocie do kraju zatrudniony w Ministerstwie Robót Publicznych. Walczył jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej. Po demobilizacji zatrudniony w samorządzie na Kresach Wschodnich. Pracował w Wydziale Administracyjnym Urzędu Wojewódzkiego w Nowogródku, w którym był kierownikiem odbudowy i daniny lasowej (1927). Sprawował funkcje: burmistrza Nowogródka i Baranowicz (w latach 30. do wybuchu II wojny światowej). Jako burmistrz dążył do rozwoju przemysłu na Nowogródczyźnie, za jego kadencji powstały w 1936 baranowickie zakłady „Kresexport”, których wyroby były eksportowane do Europy Zachodniej i USA (zakłady zatrudniały 250 robotników)Paweł Sygowski, Robert Kuwalek, Polskie Chicago na Wschodnie, Ziemia Lidzka, nr 13/1994.