10 maja 1939 został zmobilizowany na stanowisko dowódcy Grupy Fortyfikacyjnej Nr 92. Od 10 maja do 1 września prowadził prace fortyfikacyjne na odcinku Żnin, współpracując bezpośrednio z dowódcą Piechoty Dywizyjnej 26 Dywizji Piechoty płk dypl. Tadeuszem Parafińskim. 1 września został oddany do dyspozycji dowódcy Armii „Poznań”, a później Naczelnego Dowódcy Saperów. Ostatni rozkaz otrzymał 17 września od płk Stanisława Czuryłły, dowódcy obrony Tarnopola, do którego został przydzielony na stanowisko dowódcy saperów. 5 lutego 1940 był już w Paryżu. Później został wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta Ośrodek Wyszkolenia Oficerów Saperów w Thouars.
Żonaty z Janiną Wężykową z d. Szuman"Życie Warszawy", nr 190 z 16–17 sierpnia 1986, s. 11 (nekrolog). Zmarł w 1963, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 136-2-30)"Życie Warszawy", nr 143 z 16-17 czerwca 1963, s. 7 (nekrolog).