Obok umiejętnego korzystania z przysługującym społeczeństwu polskim praw PTD uważało za swe zadanie bezwzględną obronę tychże praw w reprezentacjach państwowych zarówno jak i gminnych, oraz popieranie tych dążności społeczeństwa niemieckiego, które zmierzają do rozszerzania praw obywatelskich w duchu postępowym.
2) Stosunek do społeczeństwa niemieckiego
PTD było przeciwne stałym sojuszom ze stronnictwami niemieckimi i jednostronnym uzależniania polityki polskiej od jakiegokolwiek odłamu społeczeństwa niemieckiego. Jedynie polityka wolnej ręki była korzystna dla polskich interesów.
3) Stosunek do innych polskich obozów politycznych
PTD uważało za obowiązek narodowy solidarne współdziałanie ze wszystkimi obozami i grupami w łonie własnego społeczeństwa, które uznają zasadę solidarności narodowej wszędzie tam, gdzie jako zbiorowość polska przeciwstawiała się żywiołowi niemieckiemu.
4) Stosunek do duchowieństwa polskiego
PTD przeciwne było hasłom odmawiającym duchowieństwu do czynnego udziału w politycznych jak i społecznych zabiegach polskiego społeczeństwa jak niemniej przeciwne było hasłom, zmierzającym do politycznej czy społecznej przewagi duchowieństwa jako stanu.
5) Stosunek do Kościoła rzymsko-katolickiego