Paweł Dąbek (ur. 24 września 1908 w Piotrkowie, zm. 19 września 1987 w Lublinie) – polski polityk i wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego, wojewoda lubelski (1949–1950), wieloletni przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej województwa lubelskiego; poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL II, III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji. Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Syn Piotra i Franciszki z Siatkowskich. W latach 1930–1931 członek Związku Niezależnej Młodzieży Demokratycznej. Od 1931 do 1938 należał do Komunistycznej Partii Polski. W 1935 ukończył studia prawnicze na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
W trakcie wojny obronnej 1939 walczył w szeregach Samodzielnej Grupie Operacyjnej „Polesie”. W latach 1941–1942 członek Robotniczo-Chłopskiej Organizacji Bojowej. W 1942 został działaczem Polskiej Partii Robotniczej. Następnie oficer oraz dowódca Lubelskiego Okręgu Gwardii Ludowej. W 1943 został aresztowany i był więziony w obozie koncentracyjnym na Majdanku. Na terenie obozu zorganizował Związek „Orzeł”, który przygotował ucieczkę przez druty trzech osób w marcu 1944. Od 9 września 1944 był posłem do Krajowej Rady Narodowej, reprezentując Polską Partię Robotniczą. Zgłoszony został przez Wojewódzką Radę Narodową w Lublinie.