Kazimierz Antoni Wodzicki (ur. 4 lutego 1900 w Olejowie, zm. 15 czerwca 1987 w Wellington) – polski zoolog, ornitolog, dyplomata.
Pochodzenie Kazimierz Antoni Wodzicki wywodził się z rodziny szczególnie zasłużonej dla badań polskiej przyrody – był wnukiem hr. Kazimierza Wodzickiego st. (1816–1889), literata i także ornitologa oraz synem Aleksandra Ludwika Wodzickiego (1860–1941), ostatniego właściciela Olejowa i Marii Karoliny Dzieduszyckiej (1876–1956). Kazimierz Wodzicki st. był jednym z najwybitniejszych zoologów XIX w., pionierem ochrony przyrody, twórcą bogatych zbiorów zoologicznych (przekazanych później instytucjom społecznym), autorem kilkudziesięciu prac z dziedziny ornitologii m.in. Zapisków ornitologicznych i opracowania przyrody tatrzańskiej Wycieczka ornitologiczna w Tatry, a także mecenasem badań przyrodniczych. Kuzyn Kazimierza, Stanisław Wodzicki założył arboretum i ogrody w Niedźwiedziu, gdzie prowadził prace nad aklimatyzacją roślin użytecznych. Był także twórcą pierwszego polskiego czasopisma ogrodniczego i autorem wielu poradników rolniczych.