Największą sławę przyniósł mu opublikowany w 1760 r. L'onanisme et l'Avis au peuple sur sa santé, oryginalny, oparty na własnych obserwacjach klinicznych, obszerny traktat medyczny w którym przedstawił zgubne skutki masturbacji. Publikacja ta między rokiem 1760 a 1905 miała 63 wydania. Według traktatu, sperma jest źródłem siły życiowej stąd jej nadmierna, sprzeczna z naturą utrata, powoduje niepowetowane szkody - spadek siły życiowej, osłabienie, otępienie, utratę pamięci, wzroku, nadmierną chudość (wyniszczenie organizmu) przez utratę apetytu, podagrę, reumatyzm, zanik rdzenia kręgowego, bóle głowy i wszelkiego rodzaju choroby psychiczne. P. Singy, "Friction of the Genitals and Secularization of Morality," Journal of the History of Sexuality, Volume 12 (2003):345-64. T. Laqueur, Solitary Sex (Zone Books, 2003). Traktat ten a właściwie płynące z niego wnioski stały się na ponad dwa wieki powszechnie obowiązujące. W dużym stopniu przyczyniły się do tego wzmianki na temat skutków onanizmu w pracach takich sław jak Kant oraz Voltaire. Odkrycie ratujące siły życiowe żołnierzy docenił Napoleon Bonaparte. 1 kwietnia 1787 r. przesłał doktorowi Tissot słowa uznania za to odkrycie, o wielkim dla ludzkości znaczeniu.