Santorio Santorio, nazywany także Santorio Santorii, Sanctorius z Padwy (ur. 29 marca 1561 w Koprze, zm. 22 lutego 1636 w Wenecji) – włoski lekarz, fizyk i wynalazca, profesor medycyny na Uniwersytecie w Padwie.
Życiorys Początkowo studiował w rodzinnym mieście, następnie w Wenecji, a w 1578 zaczął studiować na Uniwersytecie w Padwie. Tutaj w 1582 r. uzyskał stopień doktora medycyny. Od 1599 pracował w Wenecji jako lekarz. W latach 1611–1624 zajmował stanowisko profesora katedry medycyny teoretycznej.
W 1624 roku odszedł z uczelni w wyniku ogromnego sprzeciwu politycznego lokalnego senatu na rzecz swojej praktyki lekarskiej w Wenecji. W 1630 r. brał udział jako lekarz w przeciwdziałaniu skutkom epidemii dżumy.
Około 1610 r. skonstruował przyrządy do pośredniego mierzenia (poprzez pomiar parcia hydrodynamicznego) prędkości przepływu wody i powietrza. Przyrząd do mierzenia prędkości wody składał się z płytki zamocowanej na stałe na końcu ramienia i przesuwnego ciężarku.
W 1611 roku stworzył modele przyrządów do mierzenia temperatury oraz prędkości przepływu powietrza oraz wody.