Pałac Szklany w Monachium () – istniejący w latach 1854–1931 pałac wystawowy w Monachium, wzorowany na Crystal Palace w Londynie.
Pałac miał charakter wydłużonej prostokątnej bryły, mieszczącej pięć małych hal i dwie wielkie hale. Budowla miała 234 metry długości, 67 metrów szerokości i wysokość 25 metrów.
Historia Budowa Pałacu Szklanego została zapoczątkowana 31 grudnia 1853, a zakończona 7 czerwca 1854. W okresie zaledwie sześciu miesięcy dokonano instalacji okien. Cała struktura budowli opierała się na szkle i żeliwie, prawie całkowicie wyeliminowano elementy betonu i cegły. Koszt budowy wyniósł ok. guldenów. W 1882 roku zostało wprowadzone oświetlenie elektryczne dla potrzeb Międzynarodowej Wystawy Elektronicznej, w późniejszym czasie odbywały się tutaj wystawy florystyczne, artystyczne i spotkania z ważnymi osobistościami.
W dniach 22–24 września 1871 odbywał się tutaj Kongres katolików w Monachium – pierwsze generalne i formalne spotkanie przedstawicieli ruchów starokatolickich, mające dać przyczynek do powstania niezależnych krajowych kościołów katolickich.