thumb|Grób Ignacego Witza na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Ignacy Witz (ur. 20 marca 1919 we Lwowie, zm. 9 lipca 1971 w Kazimierzu Dolnym) – polski malarz, rysownik, twórca plakatów, krytyk sztuki.
Życiorys Syn Alfreda. Absolwent Państwowego Instytutu Sztuk Plastycznych we Lwowie (1939). Debiutował w roku 1938 jako rysownik satyryczny i karykaturzysta w czasopismach lwowskich – „Kontrataku” i „Omnibusie”. W roku 1940 został wcielony we Lwowie do Armii Czerwonej. Był ranny w bitwie pod Stalingradem, leczył się w szpitalu w Kujbyszewie. Z 1 Armią Wojska Polskiego powrócił do kraju.
Po wojnie zamieszkał w Warszawie. W latach 60. XX wieku mieszkał tamże przy ul. Krasińskiego 16. Tworzył plakaty, rysunki satyryczne, ilustracje książkowe i opracowania graficzne dla takich wydawnictw jak „Książka i Wiedza”, „Nasza Księgarnia”, „Iskry”. Oprócz twórczości plastycznej zajmował się krytyką artystyczną. Swoje teksty publikował w prasie – w drugiej połowie lat 40. w „Odrodzeniu” i „Kuźnicy”, a następnie – przez niemal dwadzieścia lat - był stałym współpracownikiem „Życia Warszawy”. Autor książek o sztukach plastycznych, uczestnik wystaw w kraju i za granicą, zdobywał nagrody. Zajmował się grafiką, malarstwem sztalugowym i litografią. W ostatnich latach życia cierpiał na depresję.