Trojaka kontemplacja – termin związany ze szkołą tiantai dotyczący trzech rodzajów kontemplacji stworzonych przez patriarchę szkoły Zhiyi.
Objaśnienie pojęcia Potrójna kontemplacja była praktyczną stroną koncepcji Zhiyi o potrójnej prawdzie, kluczowym terminie związanym z tradycją tiantai.
Trojaka kontemplacja (chiń. sanguan) odnosi się do ogólnego wzoru praktyki, która pozwala osiągnąć wgląd w prawdziwą naturę rzeczywistości. W swoim komentarzu do Sutry Wimalakirtiego Zhiyi napisał: Rzeczywistość jako dwie prawdy i trojaka prawda są obiektywną sferą, która jest oświecona przez trojaką kontemplacjęWeimojing xuanyi. T 38
Potrójna kontemplacja jest głównym tematem doktrynalnego tekstu szkoły Fahua xuanyi (法华玄義) (zestawionego z wykładów Zhiyi przez Guandinga) i bardziej praktycznie nastawionego – Mohe zhiguan (摩訶止観).
Trojaka kontemplacja odnosi się do "trojakiego wygaśnięcia" (chiń. sanzhi, skt śamatha) i "trojakiego wglądu" (chiń. sanguan, skt wipaśjana). Dojrzałe rozwinięcie pojęcia Zhiyi przedstawił w Mohe zhiguan.