Właściwa ulica w jego śladzie została wytyczona na bazie pierwszych planów przestrzennego rozwoju Katowic z 1856 roku projektu Heinricha Moritza Augusta Nottebohma jako łącznik pomiędzy późniejszym placem Wolności a Rynkiem. Od połowy XIX wieku nosiła nazwę Industriestraße. Polscy mieszkańcy miasta nazywali ją ulicą Pańską lub ulicą Główną ze względu na umiejscowienie przy niej eleganckich sklepów i mieszkań. Niedługo po nadaniu praw miejskich, 24 października 1867 roku katowicka Rada Miejska na wniosek katowickiego Magistratu podjęła decyzję o przemianowaniu jej na Grundmannstraße. Było to zjawiskiem wyjątkowym, gdyż Friedrich Grundmann zmarł dwadzieścia lat później – 30 lipca 1887 roku. Świadczyło to o jego zasługach dla miasta.
W latach 1861–1862 na rogu ulic Industriestraße i Schillerstraße (ul. J. Słowackiego) wybudowano pierwszą katowicką synagogę według projektu Ignatza Grünfelda. W 1871 roku miasto zakupiło dom nr 9 przy Grundmannstraße na cel tymczasowej siedziby magistratu i radnych miejskich. Koszt zakupu wyniósł 21,5 tys. talarów. Wcześniej radni wynajmowali pomieszczenia w domu Immerwartha (również przy tej ulicy). W 1899 roku oddano do użytku linię tramwajową wzdłuż ulicy, a w 1908 roku na poprowadzono wzdłuż niej drugi tor. 6 grudnia 1904 roku pod nr. 9 otwarto dom towarowy braci Jerzego i Artura Barasch.