thumb|Przekraczanie Dniepru na zaimprowizowanych tratwach thumb|Niemieckie oddziały na pozycjach obronnych nad Dnieprem thumb|Żołnierze niemieccy z dywizji „Großdeutschland” podczas walk o Dniepr thumb|Armia Czerwona w natarciu, październik 1943 thumb|Żołnierze z dywizji „Großdeutschland” podczas walk w okolicach Połtawy w 1943 Bitwa o Dniepr – bitwa stoczona pomiędzy sierpniem a grudniem 1943 roku, jedna z największych operacji militarnych II wojny światowej. Zaangażowano w nią po obu stronach około 4 miliony żołnierzy. W jej wyniku na odcinku frontu 1500 kilometrów Armia Czerwona zdołała przełamać defensywę niemiecko-rumuńską i zdobyła zachodni brzeg Dniepru. W konsekwencji ofensywa ta doprowadziła do wyzwolenia Kijowa.
Sytuacja przed operacją W efekcie bitwy na łuku kurskim Niemcy planowali powstrzymać radziecką ofensywę na linii Dniepru. Adolf Hitler planował nawet ustabilizowanie frontu na tzw. Wale Wschodnim, który miał zostać wzniesiony wzdłuż rzeki. Dowództwo radzieckie zdawało sobie sprawę, że Niemcy są w odwrocie, lecz nadal (jak w roku 1941) byli oni zgrupowani w trzech Grupach Armii – „Północ”, „Środek” i „Południe” i komunikacja między wszystkimi trzema grupami była nienaruszona.