thumb|Fragment ulicy przed 1939 rokiem Ulica Bagno – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Historia Pierwotnie ulica stanowiła fragment ciągu ulic Wiejskiej, Brackiej i Zgoda, dawnego traktu z Ujazdowa do Grzybowa. W rejonie ulicy miała swoje źródła rzeka Bełcząca.
Ulica została wytyczona w XVIII wieku na terenie po osuszonych mokradłach. Nazwa ulicy została oficjalnie nadana w 1770 i jest przykładem odzwierciedlenia w nazwie ulicy jej charakterystyki topograficznej. Do wybuchu II wojny światowej łączyła plac Grzybowski z ulicą Świętokrzyską.
Od połowy XIX wieku do II wojny światowej przy ulicy działało targowisko ze starzyzną i żelastwem, nazywane Pociejowem. W okresie międzywojennym ulicę Bagno zamieszkiwała głównie ludność żydowska.
W listopadzie 1940 ulica w całości znalazła się w granicach warszawskiego getta. W grudniu 1940 roku rozpoczęto usuwanie z ulicy niewykorzystywanych od 1936 roku torów tramwajowych. W marcu 1941 z dzielnicy zamkniętej została wyłączona parzysta (wschodnia) strona ulicy Bagno, a mur getta został przesunięty na jej środek. Ulica wraz z całym tzw.