Od listopada 1943 był kierownikiem Sekcji Lekarskiej w Ministerstwie Odbudowy Administracji Publicznej Rządu Polskiego w Londynie, a od 3 stycznia 1945 członkiem Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej jako przewodniczący Komisji Prawno Politycznej oraz członek Komisji Spraw Zagranicznych. 13 czerwca 1945 Hager został mianowany przez powstającą Organizację Narodów Zjednoczonych lekarzem do spraw pomocy i odbudowy UNRRA. Z jego polecenia utworzono pod Monachium dwa duże szpitale dla więźniów obozów koncentracyjnych. W sierpniu 1946 na własną prośbę został zwolniony ze służby na rzecz UNRRA i powrócił z Niemiec do Londynu w celu demobilizacji. Stamtąd 22 listopada 1946 powrócił do Tarnowskich Gór.

Po wojnie aż do 1967 pracował jako lekarz w Chorzowie, potem w Tarnowskich Górach.

W 1920 poślubił Stanisławę Ludmiłę Rudzką, z którą miał córki Bożenę Hager-Małecką (1921–2016), Wiesławę oraz syna Stanisława.

Zmarł 30 czerwca 1969 w Tarnowskich Górach, lecz na jego własne życzenie pochowano go na cmentarzu Miejskim w Zabrzu.