Po wybuchu II wojny światowej, w latach 1939–1945 przebywał we Lwowie, gdzie pracował w kooperatywie artystycznej „Chudożnik” i czasowo w filii moskiewskiego „Krokodiła”. Po zajęciu Lwowa przez Niemców trafił do obozu janowskiego, skąd dzięki pomocy przyjaciół uciekł do Warszawy. Tam przebywał do końca powstania warszawskiego.

Po wojnie, od 1945 w Krakowie współpracował z „Przekrojem” i „Dziennikiem Polskim”. Był twórcą postaci Augusta Bęc-Walskiego – groteskowego reakcjonisty, ukazującego się przez wiele lat na czternastej stronie „Przekroju”. W latach 1946–1950 i 1956–1957 był korespondentem prasy krakowskiej w Paryżu. Po powrocie do kraju osiadł w Warszawie, gdzie stale współpracował z tygodnikami „Świat”, „Mucha” (jako kierownik artystyczny) i „Szpilki”, a także dziennikiem „Życie Warszawy”. Miał wiele wystaw indywidualnych (głównie karykatury i satyry) w kraju i za granicą.

Był także autorem wielu reklam herbaty firmy „Szarski i Syn” w KrakowieJan Szarski: Szarski i Syn. Kraków: 1994. W latach 1951–1958 projektował plakaty filmowe oraz plakaty satyryczno-polityczne.