mały|Dorussiadat, mauzoleum Dżahangira Dżahangir (ur. ok. 1355 r., zm. 1376 r.) – najstarszy syn Timura. Imię Dżahangir w języku perskim oznacza - Władca Świata.
Młodość Dżahangir, pierworodny syn Timura przyszedł na świat w czasie walk wewnętrznych w Mawarnnahrze. Od najmłodszych lat zdradzał zainteresowanie wojskiem, a co najważniejsze ku radości i dumie ojca posiadał talenty wojskowe. Jako kilkunastoletni chłopak dowodził już oddziałami wojskowymi w ważnych wyprawach wojennych Tamerlana (między innymi dowodził awangardą wojsk ojca podczas jednego z najazdów na Mogolistan). Dzięki swym zdolnościom był ulubionym synem Timura, a co za tym idzie wielki władca upatrywał w nim godnego dziedzica swego imperium.
Małżeństwo 1373 r. - Dżahangir w wieku 18 lat pojął za żonę Chan-zadę, córkę Husejna Sufiego, był to warunek pokoju z dynastią Sufich rządzącej w Chorezmie. Była ona obiecana Dżahangirowi już rok wcześniej (w zamian za wspomniany już wcześniej pokój), ale rodzina Sufich zwlekała z jej wysłaniem na dwór w Samarkandzie w celu obiecanego ślubu. Sam Timur zniecierpliwiony tym bezowocnym czekaniem wyruszył w 1373 r. na wyprawę przeciw Chorezmowi by zmusić jego władcę do wysłania w końcu dziewczyny.