Odkrycia i służba kolonialna W 1813 był jednym z trzech (nie licząc czwórki służących) członków ekspedycji mającej za zadanie przebyć Góry Błękitne – wówczas stanowiące naturalną granicę kolonii – i zbadać tereny położony po ich drugiej stronie. Wyprawa ta dała początek osadnictwu w głębi australijskiego lądu. Sukces ekspedycji przyniósł Blaxlandowi dużą popularność w kolonii. W 1823 odwiedził na krótko Anglię, gdzie wydał dziennik ze swojej słynnej podróży. W 1827 został wybrany w skład trzyosobowej delegacji, która miała rozmawiać z Brytyjczykami na temat przyznania kolonii autonomii (nic z tego jednak nie wyszło, a autonomia została przyznana dopiero wiele lat później).
Późniejsze życie Później wycofał się z życia publicznego, skupiając się na zarządzania swoją farmą, gdzie stworzył jedną z pierwszych australijskich winnic. Pod koniec życia cierpiał na chroniczne bóle głowy, które coraz bardziej utrudniały mu normalne funkcjonowanie. W wyniku tych dolegliwości w Nowy Rok 1853 targnął się na własne życie i zmarł. Został pochowany na cmentarzu Wszystkich Świętych w Parramattcie (dziś dzielnicy Sydney). Jego imię nosi miasteczko Blaxland w Górach Błękitnych oraz okręg wyborczy Blaxland.
Bibliografia
Kategoria:Australijscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Urodzeni w 1778 Kategoria:Zmarli w 1853