thumb|220px|Ludwik z siostrą i matką thumb|300px|Człowiek w żelaznej masce. Autor nieznany, 1789 Ludwik de Bourbon, hrabia Vermandois, fr. Louis de Bourbon (ur. 2 października 1667 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 18 listopada 1683 we Flandrii) – nieślubny syn króla Ludwika XIV Burbona i Louisy de la Vallière. Nazywany był Ludwikiem de Vermandois.
Urodził się w Château de Saint-Germain-en-Laye. Był najmłodszym z piątki dzieci, które urodziła jego matka, ale tylko on i jego siostra Maria Anna, starsza dokładnie o rok, nie zmarli w dzieciństwie. Imię Ludwik otrzymał po swoim ojcu. Został legitymizowany w wieku 2 lat w 1669, otrzymał tytuł hrabiego Vermandois i admirała Francji. Podobnie jak jego siostra (znana na dworze królewskim jako Mademoiselle de Blois), Ludwik nosił nazwisko de Bourbon, a nie de France.
W 1674 matka Ludwika – słynna ze swojej piękności metresa królewska, wstąpiła do klasztoru karmelitanek w paryskim Faubourg Saint-Jacques i przyjęła imię siostry Louise de la Miséricorde. Ludwik zamieszkał w Palais-Royal pod opieką stryja i stryjny - księcia Filipa I Orleańskiego i Elżbiety Charlotty z Palatynatu. Mimo że Elżbieta Charlotta patrzyła krzywo na romanse króla i jego nieślubne dzieci, Ludwika polubiła.